Sri Lanka not our cup of tea..

Of misschien toch wel, in ieder geval hebben wij hier de lekkerste thee ooit gedronken. Wij zijn geen thee-kenners en misschien was het wel de entourage die het zo lekker maakten. Boven op de top van de Lipton plantage genieten van het uitzicht op World’s end (of same, same, but different) met een kop thee, erg zoete palmsuiker (jaggery) snoepjes en groente kroketjes, wat wil een mens nog meer. World’s end zou er hetzelfde uitzien, weidse vlaktes met hier en daar een berg, volgens de eigenaar van ons guesthouse in Haputale. Wij zullen het niet weten, wij zijn er niet geweest, het was belachelijk duur (bijna 100 dollars voor een wandeling van 4 uur). De toeristen die hier zijn klagen steen en been over hoe belachelijk duur sommige dingen hier zijn en het zijn niet eens Nederlanders haha. Nu is het niet zo erg als je dan waar voor je geld krijgt, maar Sri Lanka heeft geen echte wereldwonderen, het is gewoon een liefelijk en kneuterig eiland waar je leuke dingen kunt zien en doen. Nou is de hoge prijs niet alleen te danken aan de regering van Sri Lanka (die de entreeprijzen bepaald), ook wij reizigers zitten in de crisis, onze euro is niet veel meer waard en dat maakt het steeds duurder. Sri Lanka is geen reizigers land, het openbaar vervoer is absoluut niet ingesteld op backpackers, maar dat maakt het absoluut een belevenis. De bussen hier zijn oud, de chauffeurs rijden als gekken over de smalle wegen en toch duurt de busreis eeuwig (gemiddeld 30km per uur), omdat je continue stopt. De bussen worden overladen met mensen en iedereen wordt zowat voor de deur van zijn huis afgezet. Met onze backpacks weten ze geen raad, soms betalen wij een extra stoel voor onze backpacks, heel gênant, want dan moet er weer iemand staan en soms bouwen wij de chauffeur in met onze bagage. Gelukkig wordt er ook regelmatig gestopt bij een heilige boom of tempel om daar een offer te brengen voor een goede afloop van de reis, en dat hebben wij nodig!!!
Maar wij hadden ons goed voorbereid, met een Lonely planet van 1 week oud, kwamen wij er in Negombo al achter dat je de prijzen moest verdubbelen en dat de accommodatie niet echt super zou zijn. Noodgedwongen door de hitte (45 graden in onze kamer en een lauwe douche) zijn wij snel naar het noorden vertrokken. Wij hebben ons elke keer gevestigd in een centrale stad en vandaaruit dagtripjes gemaakt. Met de fiets hebben wij een aantal dagen ruïnes van paleizen en tempels bezichtigd in Anaradhapura, wij hebben leuke wandelingen gemaakt in de bergen in centraal Sri Lanka bij Ella, wij hebben treinreisjes gemaakt, theeplantages en een theefabriek bezocht in Haputale, op het strand gelegen en ons verbaasd over het leven in Sri Lanka. Nachtleven kennen ze hier niet, in Kandy vroeg de eigenaar van het guesthouse ons om de lichten te doven en de deur te sluiten als wij naar bed gingen, hij ging om 20.30 uur al slapen. Als gast in dit land kom je nauwelijks in contact met de vrouwen, in de restaurants, hotels en winkels werken alleen maar mannen. De enige vrouwen die wij aan het werk hebben gezien is op de theeplantages waar Tamil vrouwen de plukkers zijn. Je ziet de vrouwen wel op straat en in de bus in hun mooie kleurige kleding, maar je krijgt nauwelijks contact met ze. Tja, en onze ervaringen met de mannen zijn een beetje teleurstellend, het zijn echte boefjes, ze spreken nooit de waarheid (kleine onnodige leugentjes waar je niet eens om vraagt) en ze geven je het gevoel dat ze altijd wat van je willen (en dat is natuurlijk ook zo – en geef ze eens ongelijk -ze willen graag aan ons verdienen). Maar wat wij nog nooit eerder hebben meegemaakt en wat erg teleurstellend voor ons was, is dat wij uitgescholden worden en getreiterd; tuk tuks die hard komen aanrijden en dan 10 cm voor je tot stilstand komen (met een grote smile op hun gezicht als jij je wild schikt), jonge mannen die je van de weg af fietsen en die Fuck You roepen. Echt heel bizar!! En wij horen het van meer toeristen dat het gebeurd. Toen wij een leuk contact hadden hebben wij hier met een man over gesproken en deze verklaarde het fenomeen dat er geen respect is voor westerse vrouwen, daar zij er niet altijd netjes gekleed bij liepen (schouders niet bedekt en korte broeken aan) en dat dat voor een man uit Sri Lanka niet acceptabel is.
Wij hebben echt een paar keer op het punt gestaan om Sri Lanka te verlaten, maar het gaat natuurlijk maar om een enkeling en Sri Lanka is absoluut NOT bad!! Zo is het eten yumi, de stranden zijn fabuleus en er is genoeg te doen. In Ella hebben wij een aantal nachten bij een bejaard echtpaar geslapen en oma maakten echt verrukkelijke curries, die zijn echt een reisje naar Sri Lanka waard. Uiteindelijk hebben wij besloten om een paar weken in Tangale aan het strand te blijven. Wij moesten voor het verlengen van ons visum naar de hoofdstad Colombo, maar wij troffen het, er is 1 klein stuk snelweg in Sri Lanka en daar rijdt de bus door zonder te stoppen. Het is een tolweg en niemand maakt er gebruik van, dus wij waren binnen 4 uur in Colombo. Colombo is voor ons de stad waar de tijd erg snel gaat. In Colombo zelf hebben wij 2 uur in de bus gezeten om naar het district te komen waar de hotels zaten (was niet ver, maar ja, stoppen, stoppen en stoppen). Wij hadden pech alle goede hotels zaten vol en wij hebben de rest van de dag doorgebracht met een slaapplaats te zoeken. De volgende ochtend naar de immigratie dienst en dat was echt lachen. Naar loketje 1 om een formulier te halen, formulier invullen en naar loketje 4 om het formulier en paspoort in te leveren. Zitten en wachten tot je nummer wordt geroepen. Naar loketje 3 om je paspoort en formulier weer op te halen (is alleen maar een prijs op het formulier toegevoegd) en dan naar loketje 2 om te betalen en alles weer in te leveren. Dan weer zitten en wachten tot je nummer wordt geroepen om dan weer naar loketje 3 te gaan en je paspoort met visum te halen. Alles bij elkaar heeft dit 3 uur geduurd. Toen weer met de bussen terug naar Tangale, totaal een uurtje of 7 over gedaan, de laatste bus had stukken, maar gelukkig hebben wij het gehaald en waren wij weer terug bij ons leuke guesthouse op het strand (tja, en dan doe je weinig in heel veel tijd). Wij hebben een extra fan gekocht om de warme nachten door te komen en hebben onze favoriete eettentjes in Tangale al gevonden, dus wij gaan het hier wel uithouden de komende weken. Van hieruit kunnen wij nog wat dagtrips maken; wij willen nog naar de oude stad Galle en naar een nationaal park om olifanten te gaan bekijken. Wij gaan nog een bezoekje brengen aan een kindertehuis, misschien nog een boottochtje in de nabije lagoon maken en wat lange strandwandelingen maken om onze conditie wat op te vijzelen voor Nepal, onze volgende bestemming.